చిగిర్చే చెట్టు

కొంతకాలంగా తెలుగు బ్లాగ్లోకంలో జరిగుతున్న రెండు పరిణామాల గురించి నా మాటగా చెప్పే ప్రయత్నం ఇది.

మొదటి విషయం .. నా మీద జరుగుతున్న దాడి.
రకరకాల రూపాల్లో జరుగుతున్న ఈ దాడి వల్ల నాకు చీమకుట్టినట్టైనా లేదనే చెప్పాలని ఉంది, కానీ అది నిజం కాదు. నాకు చాలానే బాధ కలిగింది. ఎందుకంటే, నేనూ చీమూ నెత్తురూ, సిగ్గూ శరమూ ఉన్న మనిషినే. పోనీ సమాధానం చెబుదామంటే, రాసినవారు నా బ్లాగులో రాయలేదు. ఎక్కడో రాసినవైనా, నేనేదో నాకు అర్హతలేని గౌరవం పొందేస్తున్నాను అన్న ఒక గుడ్డి కడుపు మంట ఆక్రోశం తప్ప ఆ రాతల్లో చర్చించేందుకూ, సమాధానం ఇచ్చేందుకూ సరుకేమీ లేదు. ఎందుకొచ్చిన వెధవ పీడ, నేను కూడా బ్లాగు మూసేస్తాను, నేను మూసేసినంత మాత్రాన బ్లాగ్లోకానికి వచ్చిన నష్టం ఏమీ లేదు అని కూడా ఆలోచించాను.

నేను కొన్ని నిర్దిష్టమైన ప్రయోజనాలు దృష్టిలో పెట్టుకుని బ్లాగు మొదలు పెట్టాను. అవి నెరవేరుతున్నాయి. నాకెంతో తృప్తినీ ఇస్తున్నాయి. ఎవరో కడుపుమండిన వాళ్ళ కోసం నేను బ్లాగు మూసేసే ప్రసక్తే లేదు. నా ప్రస్థానం కొనసాగుతూనే ఉంటుంది.

చిగిర్చే చెట్టుకి ఎగిరే పిట్ట ఆదర్శం. పత్రాల్ని విదిల్చి పైకెగరాలని ప్రయత్నం.
కదలక మెదలక కప్పులు మూసుకుని నిద్రపోయే క్షుద్రగృహాలకు అతీతంగా ఎదుగుతుంది.
అందుకనే శీతాకాలం ఎత్తివచ్చినా భీతి చెందదు చెట్టు.
వీపులపై మ్యాపులతో పత్రాలన్నీ నిశ్శబ్దంగా ధాత్రికి దిగివచ్చి సామాన్యమైన మట్టితో సారూప్యం పొంది మ్యాపుల్లోని రహస్య మార్గాల గుండా చేరుకుని వృక్షశిఖరాన్ని;
చలిమూకని చావుదెబ్బ తీస్తాయి.
.. అని రాశారు కవి ఇస్మాయిల్ చిగిర్చే చెట్టు అనే కవితలో.

ఆ చిగిర్చే చెట్టు నా బ్లాగు!

*** *** ***

ఇహ రెండొ విషయం .. స్త్రీ బ్లాగర్లని దారుణమైన అతి జుగుప్సాకరమైన మాటలతో దూషిస్తూ రాసిన, రాస్తున్న రాతలు .. అవి ఇప్పటిదాకా మీ కంట పడకుండా ఉంటే మీరు అదృష్టవంతులే.

ఆ రాతలు రాస్తున్న వారికీ, ఆ రాసేవారిని ఎగదోస్తున్న వారికీ రెండు మాటలు.

1. నలుగురు బ్లాగర్లని భయపెట్టి వాళ్ళ బ్లాగులు మూయించేశామని మీరు సంబరపడిపోనక్కర్లేదు. కొత్త బ్లాగర్లు వస్తూనే ఉంటారు, సరికొత్తగా రాస్తూనే ఉంటారు. మీరిక్కడ కాస్త ఆశుద్ధం చల్లినంత మాత్రాన బ్లాగ్లోకం మూతబడిందీ లేదు, మీరు సాధించింది అంతకంటే ఏమీ లేదు.

2. ఇంటర్నెట్ లో మారు పేరు పెట్టుకునో, అజ్ఞాతంగానో రాసినంత మాత్రాన మీ ఉనికి అంత అదృశ్యంగా ఏమీ లేదు. మీరెవరో తెలుసుకోవడం అంత కష్టమూ కాదు.

*** *** ***

మిగతా బ్లాగర్లకీ, బ్లాగులు చదివే వారికీ ...

I would like to remind you of Rev. Martin Niemöller's poem .. "First they came .."

First they came for the communists, and I did not speak out--
because I was not a communist;
Then they came for the socialists, and I did not speak out--
because I was not a socialist;
Then they came for the trade unionists, and I did not speak out--
because I was not a trade unionist;
Then they came for the Jews, and I did not speak out--
because I was not a Jew;
Then they came for me--
and there was no one left to speak out for me.

ఆలోచించండి!