కబుర్లు - మార్చి 17

ఏమానందము భూమీతలమున

పలికెడునవె పక్షులు బ్రాబలుకులొ
కల హైమవతీ విలసన్నూపుర
నినాదములకున్ అనుకరణంబులొ

కొమ్మల కానందోత్సాహమ్ములు
ముమ్మరముగ మనముల గదలించెనొ
తలనూచుచు గుత్తులు గుత్తులుగా
నిలరాల్చును బూవుల నికరమ్ములు

అంటూ మొదలుపెడతారు పుట్టపర్తి నారాయణాచార్యులుగారు తన శివతాండవ వర్ణనాలాపనను. అరవై మీరిన ఉష్ణోగ్రతలో మా వూరి భూమీతలము కూడా ఇలాగే పరవశిస్తోంది నిన్నా ఇవ్వాళ్ళా. ఇంకా గుత్తులు గుత్తులుగా పూవులు ఇలరాల్చే సన్నివేశం రాలేదు గానీ, తరువులన్నీ శీతాకాలపు ముసుగులు విదిల్చి కొత్త చివుళ్ళు తొడుగుతున్నాయి కచ్చితంగా. ఆ సంబరంలో క్షణం సేపూ నేనూ సొక్కి సోలి ఒక రోజు కబుర్లాలస్యమైనందుకు విజ్ఞులు క్షమించగలరు.

ఇహ ఇదే వింటర్కి వీడ్కోలు అని తనువులోని అణువణువు కోరుకుంటున్నా మనసులో ఏమూలో దాగిన డౌటింగ్ థామసొకడు మేనెల వచ్చేదాకా ఈ ఉత్సాహాన్ని కాస్థ అదుపులో ఉంచమని హిత బోధ చేస్తున్నాడు. House smearing, not festival!

నాకు యద్దనపూడి సులోచనారాణి నవల్లంటే చాలా ఇష్టం. అందులో నాకు అతిగా నచ్చిన నవల కీర్తి కిరీటాలు. తేజ అనే వాడు హీరో ఇందులో. తేజా వాళ్ళమ్మ గొప్ప గాయని. తన కెరీర్ కోసం తేజ వాళ్ళ నాన్ననీ, తేజానీ వొదిలేసి విదేశాలకి వెళ్ళిపోయి అక్కడ ఇంకో పెళ్ళి చేసుకుని బోలెడు డబ్బూ ఖ్యాతీ అవన్నీ సంపాయించుకుందావిడ. ఇక్కడ తేజా కూడా బాగానే పెద్దవాడయ్యాడు, తన సొంత వ్యాపారం నిర్వహించుకుంటున్నాడు, కానీ వాళ్ళమ్మని చాలా ఛాలా మిస్సయ్యాడు పాపం. ఎనీవే, ఇప్పుడు నవల కథంతా చెప్పలేను గానీ, క్లైమాక్సులో వాళ్ళమ్మ ఆస్పత్రిలో చావుబతుకుల్లో ఉందనీ, తను అక్కడే ఉన్నాడని తెలిసి తనని చూడాలని అడుగుతోందనీ తెలిసి .. తేజా ఏం చేశాడు? ఆ తల్లిని క్షమించాడా?

ఈ క్షమా గుణం ఒకటీ, త్యాగాలు ఒకటీ నాకస్సలు అర్ధం కావు. స్వార్ధం అనండి, ఇట్టే అర్ధమవుతుంది. స్వలాభం అనండి, కరతలామలకం. కానీ త్యాగం .. క్షమ ..? అందుకే నాకు మిస్సమ్మ పెంపుడు తలిదండ్రులు అర్ధం కాలేదు.

తేజాకి అన్నేళ్ళ పాటు, ఆ పసి వయసు నించీ, టీనేజి మీదుగా .. యుక్తవయసులోకి ఆ ప్రయాణంలో .. మా అమ్మ నేను వెళ్ళాలనుకున్నా సినిమాకి వెళ్ళద్దంటేనే నా గుండె రగిలి పోయేదే! తేజాకి ఎంత రగిలి పోయుండాలి, కడుపూ గుండే అన్నీనీ.. ఆ ఒక్క క్షణంలో వాడి మనసు మారి పోయిందంటే, క్షమించేశాడంటే .. ఎవడన్నా వెర్రి కుట్టె నమ్మాలి గానీ, నేను కాదు. రియలిజమంటే ఇలా ప్రాణం పెట్టే నేను .. నిజజీవితమే తిరగబడి నా అంచనాలని తారు మారు చేసేస్తే .. మనుషులు, మామూలు మనుషులే .. స్వభావ విరుద్ధంగా ప్రవర్తిస్తే?

జెన్నిఫర్ అనే తెల్ల అమ్మాయి. మనుషుల్లో నలుపు తెలుపు విభజన రేఖని స్పష్టంగా అమలు జరిపే భూభాగమైన ఉత్తర కెరలైనా రాష్ట్రంలో .. ఒక మగపశువు చేత బలాత్కారానికి గురైంది. పోలీసులు ఆమె యెదుట నిలబెట్టిన వరుసలోంచి రోనాల్డ్ అనే నల్లబ్బాయిని చూపించింది, వీడే నన్ను రేప్ చేసినవాడు అని, నిర్భయంగా, నిస్సంశయంగా. రోనాల్డ్ ఖైదుకి .. జెన్నిఫర్ చిరిగిన తన జీవితానికి .. దాన్ని మళ్ళి చిగురింప చేసుకోవడనికి ప్రయత్నిస్తూ.

పదకొండేళ్ళ తరవాత, కొత్తగా కనిపెట్టిన డీఎన్యే విశ్లేషణ పద్ధతుల్లో ఎందుకో మళ్ళీ విచారణ తెరిచి చూస్తే, ఆ ఘాతుక చర్య చేసినవాడు రోనల్డ్ కాదని నిస్సంశయంగా కచ్చితంగా తేలింది. ఒకటి కాదు రెండు కాదు పదకొండేళ్ళ జీవితం జైలుపాలు, అందులో నిండు యవ్వనంలో, ఒక తప్పుడు ఆరోపణ వల్ల.

ఇప్పుడు ఎవరు ఎవర్ని క్షమించాలి? అసలు ఎవరైనా ఎట్లా క్షమిస్తారు?

వాళ్ళ మాటల్లోనే వినండి!

క్షమ .. forgiveness!!