ఈ ప్రభుత్వం మనదేనా?

సెప్టెంబరు 11 ఘోరం జరిగిపోయాక అప్పుడు మేల్కొన్న అమెరికా ప్రభుత్వ యంత్రాంగం నానా హడావుడీ చేసింది. విమానాశ్రయాలన్నిటిలో విపరీతమైన నిఘా పెంచింది. అలాగే ఇప్పుడు హైదరాబాదు పేలుళ్ళతో మేల్కొన్న మన కేంద్ర రాష్ట్ర యంత్రాంగాలూ హడావుడి చేస్తున్నై - తిరుమలలో రెడ్ ఎలర్టు-ట. ఇంకెక్కడో రెడ్ ఎలర్టు. అసలు రాష్ట్రమంతా రెడ్ ఎలర్టే. ఒక ఘోరం జరిగాక అయినా ఇతర జన సమ్మర్ద ప్రాంతాల్లో జాగ్రత్తలు తీసుకోక పోతే అది అవివేకమవుతుంది కానీ జాగ్రత్తలు తీసుకోవడం గొప్ప వివేకానికి సూచన కాదు.

పోలీసుల్ని వాళ్ళ పని వాళ్ళని చేసుకోనియ్యకుండా దుర్ఘటన జరిగిన స్థలాల్లో పని లేని రాజకీయుల పర్యటనలు. ఇంకొక పనిలేని రాజకీయుడు అసలేం పట్టనట్టు హాయిగా కొడుకు పెళ్ళి చేయిస్తూ - ఐతే అతివృష్టీ లేకపోతే అనావృష్టీ అన్నట్టుగా ఉంది ఈ రాజకీయుల వ్యవహారం.

అసలు అధికార యంత్రాంగం ఏం చేస్తోంది? ఇటువంటి సంఘటనలు జరగకుండా చూసేందుకు ఎవరు బాధ్యులు? దేశంలో జరుగుతున్న అరాచక విధ్వంస చర్యల వెనుక దారులు కొన్ని హైదరాబాదులో అప్పుడెప్పుడోనే తేలినై. మసీదు పేలుళ్ళ వెనుక బాగోతం ఇంతవరకూ బయట పళ్ళేదు. ఆ పరిశోధన ఏమైంది - మీడియాతో పాటు అధికారులు కూడా ఆ విషయం అప్పుడే మరిచిపోయారా? ఇప్పుడు మాత్రం ఏమౌతుంది - రాజకీయులు నిప్పులు చెరుగుతారు, అటూ ఇటూ వేళ్ళు చూపిస్తారు. అధికారులు తగుమాత్రంగా మొహాలు వేళ్ళాడేసుకుని మేం చెయ్యగలిగిందంతా చేస్తున్నాం అంటారు. ఒక వారం తిరిగేప్పటికి మీడీయా ఈ విషయం మరిచిపోతుంది. దాంతో మనమూ మరిచిపోతాం.

అప్పుడే బలిపశువుల్ని సిద్ధం చేసే యజ్ఞం మొదలైనట్టుంది. ఆంధ్రజ్యోతిలో చదివిన వార్త: రాజకీయుల వత్తిడి వల్ల గోకుల్ చాట్‌కి చట్టవిరుద్ధంగా లైసెన్సిలిచ్చిన బల్దియా అధికారులదే తప్పుట. ఎట్లా ఉందంటే ఇంటో దొంగలు పడ్డారు మహాప్రభో అని మొరపెట్టుకుంటే - నీ ఇంటి ప్లాను ఎప్రూవైందా, అసలు ఇల్లెందుకు కట్టావు అని నిలదీసినట్టు.

ఈ పేలుళ్ళ గురించి అత్యంత భీతి గొలిపే విషయం ఏవిటంటే ఆ చోటులో నేనైనా మీరైనా ఉండి ఉండవచ్చు. ఇదివరలో, దాడులు చేసింది ఎవరైనా, దాడికి గురయ్యేది ఏ ప్రముఖ వ్యక్తులో, ఏ రాజకీయ నాయకులో అయి ఉండేవారు. మనది ప్రజా ప్రభుత్వమే అయినా ప్రజలూ ప్రభుత్వమూ ఒకటేనని ఇటు ప్రజలూ అనుకోలేదు, అటు ప్రభుత్వమూ ఎప్పుడూ అనుకోలేదు. కానీ ఈ నాడు ఆ హద్దులు చెరిగి పోయాయి. ఎవడికో ఎవరిమీదో ఎక్కడో కాలితే - ఎటూ సంబంధంలేని 42 మంది జీవితాలు దగ్ధమవటం. మనల్ని కాదులే అనుకుని చూపు తిప్పేసుకోలేం. మన గొడవ కాదులే అని మనమింక విడిగా ఉండలేం. ప్రజల గుండె చప్పుడుతో కలిసి వినబడాలి ప్రభుత్వ స్పందన. ప్రజల గొంతుతో మాట్లాడాలి ప్రభుత్వం నోరు. మనవి కాని గొంతుల్ని అరువు తెచ్చుకోనియ్యకండి. ఈ దేశం మనది, ఈ ప్రజలు మనవాళ్ళు, ఈ ప్రభుత్వం మనది - సాధికారతని సార్వభౌమత్వాన్ని స్వాధీనం చేసుకుందాం.